Voor veel van de bloglezers is het zeker niet naast de deur. Maar wellicht toch iets voor ‘als je in de buurt woont’ of er een weekendje Brussel van maakt. Het is volgens mij een interessant programma met vele exposities verspreid door de gehele stad.
Solotentoonstelling “Mensen in de spiegel zijn dichterbij dan ze lijken” bij Stieglitz 19, Brussel, België | Pixy Liao
Een foto expositie van Laura de Morree Bij FotoKabinet Schiller in Aalten Vanaf 9 januari tot 26 maart 2026
Laura zegt daarover zelf: “Boven in de bergen, waar de lucht dun en helder is. De sneeuw dempt elk geluid, geen stemmen, geen verkeer, geen haast. Daar, tussen de rotsen en de witte sneeuw, je adem, je hartslag, het besef van hoe klein je bent tegenover iets oneindigs groots. Stilte hier is geen leegte, maar een aanwezigheid.
Wat lager hangt de mist als een zachte deken over het landschap, het water kabbelt. Op zulke momenten voel ik hoe de wereld vertraagt. Soms is dat precies wat je nodig hebt: een plek waar je niets hoeft, waar alleen het ritme van de natuur telt. Hier vind je rust, even niet nadenken, niet haasten, alleen zijn en ademen. De stilte is niet leeg, maar vol leven, vol ruimte om te voelen en te zijn. Want pas als alles om je heen stil wordt, kun je echt weer horen wat er in jezelf klinkt.
Deze foto’s vertellen samen over stilte in verschillende vormen: weids en overweldigend, zacht en omhullend, klein en persoonlijk. Over de momenten waarop je jezelf weer tegenkomt — niet in het lawaai, maar in de rust. Af en toe de rust zoeken, niet als luxe, maar als noodzaak. Want in de stilte vind je terug wat echt van waarde is.”
Oerkroeg Schiller, Prinsenstraat 4, 7121 AG Aalten Openingstijden: di en wo 19:00 tot 01:00, do 16:00 tot 01:00, vrij en za 14:00 tot 02:00 en zo 14.00 tot 01.00
NEEM EEN KIJKJE en eventueel download het boekje ….
De keuze voor de 12 foto’s is niet gebaseerd op een diepgaande analyse. Het is een vluchtige, intuïtieve opdracht die ik mezelf heb opgelegd in de ‘snelheid van het einde van het jaar 2025’. Ik schreef de teksten op 31 december 2025, geïnspireerd door de foto’s.
Het bestaat in deze tijd niet meer. Iedereen van een jaar of twaalf (zo zou het moeten zijn, denk ik) heeft wel een mobieltje waarmee je foto’s kunt maken. Toch, zij is het. Karien de Blauwer, Belgische kunstenares knipt, plakt, scheurt en fröbelt, althans naar mijn idee. Tegelijkertijd viert zij haar leven, vertelt ze ons daarover en maakt verhalen die de fantasie prikkelt en haar werkelijkheid visualiseert.
Deze video laat aardig zien wat ik bedoel en wat ik aan haar werk fascinerend vind. Ze geeft aan het begrip‘beeldstijl’ een geheel eigen invulling. Haar collage techniek is meer dan enkel visuele sensatie. Het geeft nieuwe betekenis aan de inhoud. Het beeld wordt daarmee rijker en multi-interpretabel.
Tegelijkertijd ademen de foto’s -pardon de bij elkaar gezochte knipsels uit kranten, magazines en glossy’s- een heel persoonlijk verhaal. Niet in het minst door de titels waarmee ze haar series naar buiten brengt en die zeker ook bijdragen aan het vreemde en vervreemdende karakter van haar werk. De associaties met ‘haar verleden en haar heden’ zorgen ervoor dat ik de ‘verhalen’ voor echt aanneem, terwijl ze allemaal verzonnen zijn, bezijden alle waarheid en niets met haar en haar omgeving te maken hebben. En toch, toch neem ik ze voor zoete koek aan. De beelden zijn zowel anoniem als raadselachtig verwijzend naar ‘de Ander’, ze zijn door iedereen te bekijken en tegelijkertijd ondoorgrondelijk voor iedereen die ze wil beschouwen.
Daarmee staat de deur ook open naar ieders eigen invulling. Je moet je eigen verhaal maken en er wat van vinden als je haar werk betekenis wilt geven.
Georges Huguet schreef eerder (1976) over het collage in de surrealistische kunst: Een creatief proces dat bestaat uit het uitknippen van beelden of elementen van beelden met een schaar en het samenvoegen ervan met lijm volgens willekeurige keuze met als doel het plezier van de verbeelding en de mogelijke desoriëntatie te voeden. Het proces bevat een grote mate van toeval. Daarmee wordt de werkelijkheid vertekend en wordt het rijk van het wonderbaarlijke binnengedrongen. Je wordt afgeleid van hun oorspronkelijke doel en hun banale betekenis. [PVT, vrij geciteerd]
Katrien de Blauwer werd geboren in het kleine provinciestadje Ronse (België). Na een moeilijke jeugd verhuisde ze op jonge leeftijd naar Gent om de schilderkunst te studeren. Later volgde ze mode aan de Koninklijke Academie in Antwerpen. Een studie die ze echter opgaf. Het was in die tijd dat ze haar eerste collageboeken maakte, eigenlijk studies en moodboards voor modecollecties. Op latere leeftijd begon ze met het verzamelen, knippen en recycleren van beelden als therapeutisch zelfonderzoek. Haar werk is regelmatig in Antwerpen [galerie Fifty one] te vinden. En natuurlijk, je kunt je laten inspireren door een kijk(je) te nemen op haar website.
Hieronder een interview met haar … Het leert ons dat als we verhalen willen vertellen -met of zonder foto’s- we het niet zo nauw hoeven te nemen met het vertellen van de waarheid.
De leden van het OFKC [Oostgelders Fotografen en Kunstenaars Collectief] pakken twee weekenden (vr t/m zo) uit met vrij thematisch werk.
Van 21 november t/m 30 november elke vrijdag, zaterdag en zondag van twaalf tot vijf ben je welkom in de Möllerwerf, werkplaats voor de Creatieve Klasse
Een plek waar KUNST de ruimte krijgt. De 350m2 grote hal is gelegen aan de Oude Boekeloseweg, pal aan het Twentekanaal, Er wordt plek geboden om KUNST te delen.
De plek biedt letterlijk en figuurlijk flink wat ruimte werk van formaat te maken en te bewonderen, samen te werken, je werk te presenteren en kennis/kunde te delen. Beeldend kunstenaars, fotografen, textielkunstenaars en filmmakers vinden er een plek én zelfs voor muzikanten, DJ’s, lichtkunstenaars, dansers en theatermakers is het een geschikte locatie.
Exposanten van het OFKC zijn Bettina Hogeweg, Dinie Wikkerink, Gert Wielink, Judith Spook, Laura de Morree, Ton van Vroonhoven en Peter van Tuijl. Mijn bijdrage aan de expositie is het thematische werk onder de titel ‘HET INDIVIDU, de ander en de menigte’. Op zondag 23 november ben ik van 12.00 tot 17.00 uur aanwezig. Leuk als je dan of op een ander moment een kijkje komt nemen.
De straat is een voortdurend bewegend organisme. Lichamen, blikken en gebaren verweven zich tot een ritme dat nooit stilstaat. Tussen wachten en haasten, tussen verschijnen en verdwijnen, speelt zich het dagelijks toneel van de mens af. Ik noem dat vaak ‘het theater van de werkelijkheid’ en daar begeef ik mij graag — niet als toeschouwer op afstand, maar als deelnemer aan die eindeloze choreografie van toevallige ontmoetingen.
WELKOM
De Möllerwerf ligt aan de Oude Boekeloseweg 33e te Hengelo, rechts van de Boekelosebrug, op het voormalige Möller en Co terrein.
‘Stille kracht’ is de titel van een foto-expositie die van 8 november tot en met 8 januari te zien is in het FotoKabinet van Oerkroeg Schiller in Aalten. Ton van Vroonhoven, lid van het Oostgelders Fotografen en Kunstenaars Collectief, toont een serie zwart-witfoto’s, die samen een verstild en meditatief beeld oproepen. Het zijn foto’s die de kracht en kwetsbaarheid van de natuur verbeelden.
Het uitgangspunt van de serie is de fascinatie van de fotograaf voor het aanpassingsvermogen van de natuur. Waar wortels een weg zoeken langs stenen, waar takken na een breuk opnieuw uitlopen, waar water barrières omzeilt en toch zijn weg vindt — telkens blijkt er een kracht aanwezig die in stilte en volharding zichtbaar wordt.
Een belangrijke sleutel tot dit werk ligt in het begrip ‘kleine dingen in stilte’. De fotograaf kwam hierop toen hij probeerde te omschrijven wat de gemeenschappelijke noemer is van veel van zijn favoriete foto’s. Geen grote gebaren, geen expliciete boodschappen, maar juist kleine waarnemingen die in stilte tot de kijker spreken.
Tijdens een summer school verdiepte hij zich enkele jaren geleden in het werk van de Japanse fotografe Rinko Kawauchi, bekend om haar poëtische en eenvoudige beelden. “Ik probeerde in haar stijl te fotograferen, maar dat lukte niet goed. Haar foto’s waren in weinig woorden te vatten, de mijne waren te complex. Toen ik dat besefte, ontdekte ik dat eenvoud de sleutel was. Vanaf dat moment ben ik mijn beelden anders gaan zien en maken.”
De tentoongestelde serie bestaat uit foto’s met eenvoudige motieven. Elk beeld staat op zichzelf, maar samen vormen ze een stroom, een visuele cadans die meandert en rust geeft.
“Wat ik probeer te bereiken,” legt hij uit, “is dat de foto’s loskomen van het specifieke moment waarop ze zijn gemaakt. Dat ze iets universeels hebben, alsof ze overal en altijd zouden kunnen bestaan.” De kracht van de serie ligt in het geheel. Niet één foto staat centraal, maar de opeenvolging van beelden wekt een gevoel van verstilling en reflectie op. De tentoonstelling nodigt uit tot langzaam kijken, tot vertragen, en tot het vinden van rust in kleine details.
FotoKabinet in Oerkroeg Schiller, Prinsenstraat 4, 7121 AG Aalten
Openingstijden: di en wo 19:00 tot 01:00, do 16:00 tot 01:00, vrij en za 14:00 tot 02:00 en zo 14.00 tot 01.00
Verschillende kunstenaars onderzochten de stilte. Zo ook Loek van Vliet, een fotograaf die tijdens zijn studie fotografie aan de KBAB in Den Haag het groene hart onderzocht en niet veel later het boek ‘SACRED GROUNDS’ maakte over stiltegebieden in Nederland en België.
Het boek is nog steeds een aanrader, vooral voor landschapsfotografen die foto’s willen maken met een boodschap.
Joke van Vlijmen heeft het anders aangepakt. Zij zoekt de stilte in het stedelijk gebied. In deze tijd van drukte, haast en hectiek toont zij de stilte die je ervaart als je er echt naar op zoek bent. Ze sluit zich af, zonder de realiteit uit het oog te verliezen. Wie wil gaan kijken … en lees desgewenst het interview dat Civic Amsterdam met haar had.
Het driedaagse foto-evenement BUY MY DARLINGS keert terug van 19 t/m 21 september met een nieuwe en uitgebreide editie.
Zo’n dertig gevestigde en opkomende fotografen, samen met onafhankelijke uitgevers, zullen hun mooiste werk – hun lievelingen – rechtstreeks aan het publiek presenteren en verkopen. Aan hun tafels zullen ze prints, boeken en persoonlijke gesprekken voeren.
Vrij 19 september 12.00-18.00 uur, Za 20 sep 10.00-18.00 uur, zo 21 sep 10.00-18.00 uur
NDSM FUSE NDSM
Plein 29 Amsterdam
Deze editie bevat ook een speciale tentoonstelling met de titel LET LOVE RULE, te bezichtigen van 11 september tot 5 oktober.
Zoals altijd met liefde georganiseerd door Tara Fallaux & Martijn van de Griendt. Dit jaar met extra hulp van Sabine van Wechem.
Niet zomaar een huiskamer maar een ‘speelpaleis’ vol met foto’s. Het is een heuse kerk waar de Fotogroep DE HUISKAMER haar jaarlijkse expositie houdt.
In de afgelopen jaren was het steeds een fotofeest, dus dat mag je ook dit jaar verwachten.
Zaterdag 27 en zondag 28 sep van 11.00 – 17.00
Met werk van Arnoud Augustinus, Ad van de Sande, Gerard van Dijk, Hubert van Liefland, John Moest, Marielle van de Wiel, Mariëtte Aernoudts, Theo Mastenbroek, Ton Dirven en Ton Wolswijk
De zomer is geen seizoen, het is een ritme. Een cadans van zinderende straten, plakkende ijsjes, klaterende kinderen, zonnebrand op schouders en gesprekken die net iets langer duren dan anders. In deze expositie is de zomer niet geretoucheerd, niet gestileerd – maar gevangen zoals zij werkelijk is: luidruchtig, kleurrijk, rommelig en onweerstaanbaar levendig.
De camera dwaalt door steden, over stranden, langs markten en terrassen. Ze kijkt, glimlacht soms, en registreert met gevoel. Mensen zijn zichzelf, geven zich over aan de zomerzon. Een handdoek als troon, een plastic tas als strandtas, zonnebrillen als maskers. De beelden zijn een knipoog, geen oordeel. Een eerbetoon aan de schoonheid van het alledaagse, in al haar rauwe en warme eerlijkheid.
Geïnspireerd door de ironie van Martin Parr en de brutale eerlijkheid van William Klein, wil deze expositie geen zomer laten zien – het wil je de zomer laten voelen. De geur van zonnebrand, het geluid van slippers op asfalt, de tinteling van warmte op de huid.
Welkom in de energie van de zomer!
Openingstijden: di en wo 19:00 tot 01:00, do 16:00 tot 01:00, vr en za 14:00 tot 02:00 en zo 14.00-01.00 uur
FOTOkabinet, Oerkroeg Schiller, Prinsenstraat 4, 7121 AG Aalten.
Van 29 augustus tot 30 oktober 2025
Tot 28 augustus is de expositie TIEN PORTRETTEN van GERT WIELINK nog in het FOTOkabinet te bekijken.
Tijdens mijn slenteringen langs de Belgische kust kwam ik terecht in Blankenberge. Niet helemaal toevallig want Blankenberge heeft iets voor mij. Een volkse badplaats met, nog steeds, de aloude pier en het Lustige Velodroom. Aan het Veledrome met de te gekke fietsen, voor kinderen en half dronken volwassenen was, na negentig jaar en drie generaties verder, te koop gezet. Er is een nieuwe uitbater gevonden en ook deze attractie zal nog wel een tijdje blijven bestaan.
In Blankenberge lijkt weing te veranderen, alhoewel de appartemtentorens wel hoger lijken te worden, de snackbars in aantal toenemen net als de ijssalons. Niet alleen de boulevard heeft op mij een aantrekkingskracht, ook in de binnenstad slenter ik graag. Wat me dit jaar zeker verraste was een expositie in het Casino van Blankenberge. Als ik in België een Casinotegenkom kan ik het niet laten om even binnen te wippen. De tapijten en de kroonluchters lijken daar altijd iets extra’s te hebben, kleurrijker en fantasierijker en soms getuige van vervlogen tijden. Enfin zo kwam ik per toeval in de expositie van Danny Willems terecht in een hoek van het Casino. Een zorgvuldige en hedendaagse ingerichte fotogalerie en bovenal met een spetterende expo!
Danny is een Blankenberger, professioneel journalistiek fotograaf die zijn carrière begon in de Belgische rockscene van de jaren 70. Hij groeide uit tot een visueel boegbeeld van de Belgische muziekcultuur, met verschillende opdrachten. Ik had nog nooit van hem gehoord, maar dat zegt zeker ook niet alles, zo blijkt.
De expositie met veel ‘vrij werk’ maakte een enorme, bijna verpletternde, indruk. Willems heeft alles met rock, dans en rauwheid. In de beelden, veel in grootformaat en ook heel wat in stevig zwart-wit, werd ik meegenomen in een wereld van beweging op plekken en in poses die je zelden ziet en ook nog eens gecombineerd met prachtige portretten. Als je in de komende maanden toevallig aan de Belgische kunst vertoeft, is een uitstapje naar het Casino zeker de moeite waard. Beweeg mee met de foto’s van Danny Willems, nog tot zondag 2 november 2025 zijn ze te bewonderen.
Afgelopen week ontmoette ik mijn neef en ondanks dat er sprake is van forse COPD, rookt hij nog steeds, en niet zo weinig ook. Hij is, ook gezien zijn leeftijd, niet meer zo gemotiveerd om te stoppen, ondanks dringende adviezen in zijn omgeving. Ook het vertrouwelijke gesprek van mij met hem tijdens een borrel zet weinig zoden aan de dijk.
Vandaag zag ik een nieuwe expositie -over roken- van Martin Parr voorbijkomen. Het is een expositie met foto’s die hij in de periode 1970-2019 maakte. Zoals je nu terloops bijna geen foto’s meer kunt maken van mensen zonder mobiel, was het in de vorige eeuw nauwelijks mogelijk mensen zonder de ‘chief whip op de lippen’ te portretteren. Vandaag de dag rookt ruim 12% van de volwassenen dagelijks. Verontrustender is wat er met 12 tot 18 jarigen aan de hand is. Ongeveer 25% neemt met enige regelmaat een hijs van de e-sigaret. En dan te weten dat hierin een veelvoud van schadelijke stoffen zit. Het wordt tijd dat de overheid iets doet tegen deze misdadige praktijk van bedrijven zoals Phillip Morris, NLdamp en Ehale. Misschien moeten we met zijn allen, fotografen van Nederland, in navolging van Parr een grote ‘tentoonstelling’ inrichten door één week alleen maar vapende jongeren te fotograferen en al die foto’s op het bordje van demissionair minister Janssen leggen.
Voor meer info over de expositie NIET ROKEN van Martin Parr, klik hier.
“Het portret is, al zo lang fotografie bestaat, een van de belangrijkste fotografische genres. Niet zo vreemd, immers de mens wordt graag gezien en kijkt graag naar zichzelf.
Misschien denkt u dat een foto waarheidsgetrouw is en daarmee een beter beeld geeft dan een geschilderd portret. Of anders gezegd, een schilderij kan goed lijken, maar een foto is de werkelijke representatie van de persoon. Niets is minder waar. De fotograaf bepaalt hoe wij naar de geportretteerde kijken. Met een eigen keuze in compositie, vorm en onderwerp kan een fotograaf zich onderscheiden. Maar minstens zo belangrijk is de wijze waarop de fotograaf met de geportretteerde omgaat. Het gaat om het menselijke contact, de empathie en het respect.
Met deze kleine serie portretten hoop ik recht te doen aan de mens op de foto, de sporen van zijn leven èn bovenal aan de waardigheid van deze personen.”
FotoKabinetOerkroeg Schiller, Prinsenstraat 4, 7121 AG Aalten. Openingstijden:di en wo 19:00 tot 01:00, do 16:00 tot 01:00, vr en za 14:00 tot 02:00 en zo 14.00-01.00 uur
“Soms kwam ze iemand op straat tegen, en dan liep ze gewoon naar diegene toe en zei: ‘Ik vind je hoed prachtig. Mag ik een foto van je maken?'”, zei Neil Selkirk, een oud-student en medewerkster, gisteren tijdens de preview. “Ze gebruikte de camera als wat ze een ‘paspoort’ noemde. Je kunt niet zomaar naar iemand toe stappen en zeggen: ‘Hé, ik wil met je mee naar huis om te kijken hoe je leeft.’ Maar je kunt wel zeggen: ‘Ik wil een foto van je maken.'”
Een uitspraak naar aanleiding van een expositie [Constellation] met het werk van Diane Arbus in New York. De expositie wordt aangekondigd als de grootste in de geschiedenis. In 2005 zag ik al een geweldige expositie van haar in Museum Folkwang in Essen, deze is dus nog een maatje groter. Selkirk zwgt over haar “Ze was ongelooflijk slim. Ze was verleidelijk omdat ze in je geïnteresseerd was. Ik voelde het zelf toen ik haar met andere mensen zag praten. Ze wilde het weten, en ze was echt geïnteresseerd. Het is gewoon een enorm compliment dat iemand als zij je interessante vragen over jezelf stelt. Ze accepteerden haar meteen.”
Selkir is de enige persoon die ooit door de nalatenschap van Diane Arbus (zij overleed in 1971 op 48-jarige leeftijd door eigen hand) toestemming heeft gekregen om van haar negatieven af te drukken. Maak kennis met fotograaf Selkir.
De nieuwe expositie van het Oostgelders Fotografen en Kunstenaars Collectief in de historische Bernardustuin in Bredevoort vanaf 21 juni 2025. De Bernarduspad expositie bestaat sinds 2008 en wordt voor de elfde keer georganiseerd.
De tentoonstelling langs het Bernarduspad in het Vestingpark in Bredevoort vertegenwoordigt een bonte verzameling van beelden gemaakt door negen fotografen van het collectief, die geïnspireerd zijn door het thema ‘Betovering’.
