Categorie: exposities

Kijkje in de HUISKAMER

Niet zomaar een huiskamer maar een ‘speelpaleis’ vol met foto’s. Het is een heuse kerk waar de Fotogroep DE HUISKAMER haar jaarlijkse expositie houdt.

In de afgelopen jaren was het steeds een fotofeest, dus dat mag je ook dit jaar verwachten.

Zaterdag 27 en zondag 28 sep van 11.00 – 17.00

Met werk van Arnoud Augustinus, Ad van de Sande, Gerard van Dijk, Hubert van Liefland, John Moest, Marielle van de Wiel, Mariëtte Aernoudts, Theo Mastenbroek, Ton Dirven en Ton Wolswijk

De zomer is geen seizoen, het is een ritme. Een cadans van zinderende straten, plakkende ijsjes, klaterende kinderen, zonnebrand op schouders en gesprekken die net iets langer duren dan anders. In deze expositie is de zomer niet geretoucheerd, niet gestileerd – maar gevangen zoals zij werkelijk is: luidruchtig, kleurrijk, rommelig en onweerstaanbaar levendig.

De camera dwaalt door steden, over stranden, langs markten en terrassen. Ze kijkt, glimlacht soms, en registreert met gevoel. Mensen zijn zichzelf, geven zich over aan de zomerzon. Een handdoek als troon, een plastic tas als strandtas, zonnebrillen als maskers. De beelden zijn een knipoog, geen oordeel. Een eerbetoon aan de schoonheid van het alledaagse, in al haar rauwe en warme eerlijkheid.

Geïnspireerd door de ironie van Martin Parr en de brutale eerlijkheid van William Klein, wil deze expositie geen zomer laten zien – het wil je de zomer laten voelen. De geur van zonnebrand, het geluid van slippers op asfalt, de tinteling van warmte op de huid.

Welkom in de energie van de zomer!

Openingstijden: di en wo 19:00 tot 01:00, do 16:00 tot 01:00, vr en za 14:00 tot 02:00 en zo 14.00-01.00 uur

FOTOkabinet, Oerkroeg Schiller, Prinsenstraat 4, 7121 AG Aalten.

Van 29 augustus tot 30 oktober 2025

Tot 28 augustus is de expositie TIEN PORTRETTEN van GERT WIELINK nog in het FOTOkabinet te bekijken.

Tijdens mijn slenteringen langs de Belgische kust kwam ik terecht in Blankenberge. Niet helemaal toevallig want Blankenberge heeft iets voor mij. Een volkse badplaats met, nog steeds, de aloude pier en het Lustige Velodroom. Aan het Veledrome met de te gekke fietsen, voor kinderen en half dronken volwassenen was, na negentig jaar en drie generaties verder, te koop gezet. Er is een nieuwe uitbater gevonden en ook deze attractie zal nog wel een tijdje blijven bestaan.

In Blankenberge lijkt weing te veranderen, alhoewel de appartemtentorens wel hoger lijken te worden, de snackbars in aantal toenemen net als de ijssalons. Niet alleen de boulevard heeft op mij een aantrekkingskracht, ook in de binnenstad slenter ik graag. Wat me dit jaar zeker verraste was een expositie in het Casino van Blankenberge. Als ik in België een Casino tegenkom kan ik het niet laten om even binnen te wippen. De tapijten en de kroonluchters lijken daar altijd iets extra’s te hebben, kleurrijker en fantasierijker en soms getuige van vervlogen tijden. Enfin zo kwam ik per toeval in de expositie van Danny Willems terecht in een hoek van het Casino. Een zorgvuldige en hedendaagse ingerichte fotogalerie en bovenal met een spetterende expo!

Danny is een Blankenberger, professioneel journalistiek fotograaf die zijn carrière begon in de Belgische rockscene van de jaren 70. Hij groeide uit tot een visueel boegbeeld van de Belgische muziekcultuur, met verschillende opdrachten. Ik had nog nooit van hem gehoord, maar dat zegt zeker ook niet alles, zo blijkt.

De expositie met veel ‘vrij werk’ maakte een enorme, bijna verpletternde, indruk. Willems heeft alles met rock, dans en rauwheid. In de beelden, veel in grootformaat en ook heel wat in stevig zwart-wit, werd ik meegenomen in een wereld van beweging op plekken en in poses die je zelden ziet en ook nog eens gecombineerd met prachtige portretten. Als je in de komende maanden toevallig aan de Belgische kunst vertoeft, is een uitstapje naar het Casino zeker de moeite waard. Beweeg mee met de foto’s van Danny Willems, nog tot zondag 2 november 2025 zijn ze te bewonderen.

Afgelopen week ontmoette ik mijn neef en ondanks dat er sprake is van forse COPD, rookt hij nog steeds, en niet zo weinig ook. Hij is, ook gezien zijn leeftijd, niet meer zo gemotiveerd om te stoppen, ondanks dringende adviezen in zijn omgeving. Ook het vertrouwelijke gesprek van mij met hem tijdens een borrel zet weinig zoden aan de dijk.

Vandaag zag ik een nieuwe expositie -over roken- van Martin Parr voorbijkomen. Het is een expositie met foto’s die hij in de periode 1970-2019 maakte. Zoals je nu terloops bijna geen foto’s meer kunt maken van mensen zonder mobiel, was het in de vorige eeuw nauwelijks mogelijk mensen zonder de ‘chief whip op de lippen’ te portretteren. Vandaag de dag rookt ruim 12% van de volwassenen dagelijks. Verontrustender is wat er met 12 tot 18 jarigen aan de hand is. Ongeveer 25% neemt met enige regelmaat een hijs van de e-sigaret. En dan te weten dat hierin een veelvoud van schadelijke stoffen zit. Het wordt tijd dat de overheid iets doet tegen deze misdadige praktijk van bedrijven zoals Phillip Morris, NLdamp en Ehale. Misschien moeten we met zijn allen, fotografen van Nederland, in navolging van Parr een grote ’tentoonstelling’ inrichten door één week alleen maar vapende jongeren te fotograferen en al die foto’s op het bordje van demissionair minister Janssen leggen.

Voor meer info over de expositie NIET ROKEN van Martin Parr, klik hier.

Een expositie van Gert Wielink in het Fotokabinet van Oerkroeg Schiller in Aalten.

Te zien vanaf vrijdag 27 juni tot donderdag 28 augustus 2025 tijdens openingstijden van Schiller.

wat de fotograaf er zelf over zegt …

“Het portret is, al zo lang fotografie bestaat, een van de belangrijkste fotografische genres. Niet zo vreemd, immers de mens wordt graag gezien en kijkt graag naar zichzelf.

Misschien denkt u dat een foto waarheidsgetrouw is en daarmee een beter beeld geeft dan een geschilderd portret. Of anders gezegd, een schilderij kan goed lijken, maar een foto is de werkelijke representatie van de persoon. Niets is minder waar. De fotograaf bepaalt hoe wij naar de geportretteerde kijken. Met een eigen keuze in compositie, vorm en onderwerp kan een fotograaf zich onderscheiden. Maar minstens zo belangrijk is de wijze waarop de fotograaf met de geportretteerde omgaat. Het gaat om het menselijke contact, de empathie en het respect.

Met deze kleine serie portretten hoop ik recht te doen aan de mens op de foto, de sporen van zijn leven èn bovenal aan de waardigheid van deze personen.”

FotoKabinet Oerkroeg Schiller, Prinsenstraat 4, 7121 AG Aalten. Openingstijden:di en wo 19:00 tot 01:00, do 16:00 tot 01:00, vr en za 14:00 tot 02:00 en zo 14.00-01.00 uur

“Soms kwam ze iemand op straat tegen, en dan liep ze gewoon naar diegene toe en zei: ‘Ik vind je hoed prachtig. Mag ik een foto van je maken?'”, zei Neil Selkirk, een oud-student en medewerkster, gisteren tijdens de preview. “Ze gebruikte de camera als wat ze een ‘paspoort’ noemde. Je kunt niet zomaar naar iemand toe stappen en zeggen: ‘Hé, ik wil met je mee naar huis om te kijken hoe je leeft.’ Maar je kunt wel zeggen: ‘Ik wil een foto van je maken.'”

Een uitspraak naar aanleiding van een expositie [Constellation] met het werk van Diane Arbus in New York. De expositie wordt aangekondigd als de grootste in de geschiedenis. In 2005 zag ik al een geweldige expositie van haar in Museum Folkwang in Essen, deze is dus nog een maatje groter. Selkirk zwgt over haar “Ze was ongelooflijk slim. Ze was verleidelijk omdat ze in je geïnteresseerd was. Ik voelde het zelf toen ik haar met andere mensen zag praten. Ze wilde het weten, en ze was echt geïnteresseerd. Het is gewoon een enorm compliment dat iemand als zij je interessante vragen over jezelf stelt. Ze accepteerden haar meteen.”

LEES HET ARTIKEL (van Willem van Meter | ARTNET] hier !

Selkir is de enige persoon die ooit door de nalatenschap van Diane Arbus (zij overleed in 1971 op 48-jarige leeftijd door eigen hand) toestemming heeft gekregen om van haar negatieven af ​​te drukken. Maak kennis met fotograaf Selkir.

De nieuwe expositie van het Oostgelders Fotografen en Kunstenaars Collectief in de historische Bernardustuin in Bredevoort vanaf 21 juni 2025. De Bernarduspad expositie bestaat sinds 2008 en wordt voor de elfde keer georganiseerd.

De tentoonstelling langs het Bernarduspad in het Vestingpark in Bredevoort vertegenwoordigt een bonte verzameling van beelden gemaakt door negen fotografen van het collectief, die geïnspireerd zijn door het thema ‘Betovering’.

Nijmegen, mijn stad, mijn thuis

Wat betekent ‘je thuis voelen’ in Nijmegen?
In het weekend van 14 en 15 juni presenteren Nijmeegse vrijetijdsfotografen hun persoonlijke fotoverhalen in de expositie ‘Nijmegen, mijn stad, mijn thuis’. De tentoonstelling vindt plaats onder de vlag van FotoEventNijmegen. De expositie toont 27 fotoverhalen waarin de fotografen elk met een persoonlijk en uniek perspectief het abstracte begrip ‘thuis voelen’ tot leven brengen. De expositie laat zien hoe uiteenlopend en gelaagd het gevoel van thuis kan zijn en wat hieraan kan bijdragen.

De fotoverhalen vertellen over verbondenheid en geborgenheid, zingeving en passie, gezien worden en erbij horen. Het zijn de soms herkenbare én verrassende invalshoeken van deze Nijmeegse fotografen die de expositie heel interessant maakt. Niet alleen voor Nijmegenaren -fotogaren en niet fotografen- maar voor iedereen die zich wel eens afvraagt wat ‘thuis’ voor hem of haar betekent.

Van half februari tot half mei 2025 werkten de fotografen, begeleid door een mentor en coach, aan het thema ‘Nijmegen, mijn stad, mijn thuis’. Ze stonden stil bij wat ‘thuisvoelen’ voor hen betekent, wat ze daarover wilden vertellen en hoe dat in foto’s vast te leggen.

Vrijetijdsfotografen tonen persoonlijke kijk op thuisgevoel Nijmegen

Datum expositie: zaterdag 14 en zondag 15 juni, van 11.00 – 17.00 uur
Locatie: De Vasim, Winselingseweg 41, Nijmegen. Toegang is gratis

Over thuiskomen gesproken. Het gebied waar Vasim gevestigd is, is een oud industriegebied aan de Waal. Fotografen van verder weg kunnen na (of voor) het bezoeken van de expositie met gemak meer dan een paar uur ronddwalen met camera en ook nog met prachtige platen thuiskomen.

Internationale kunstbeurs in mijn achtertuin

23, 24 en 25 mei 2025

Dit jaar richt ik mijn stand (195) in op basis van een onderzoek waar ik ruim een jaar mee bezig ben, OP EEN ZEKER MOMENT. De titel geeft een feitelijkheid weer, maar even goed zou het een meer filosofische benadering kunnen zijn. In ons leven kan iedereen wel een of meerdere momenten aanwijzen die eruit springen. Speciale vreugdevolle gebeurtenissen, maar even goed verdrietige momenten met een grote impact op iemands leven. Het ‘zekere moment’ kan zowel in het verleden als in de toekomst liggen. De twee beelden in de foto hierboven trof ik aan in een park in Engeland. Ze stonden er keurig bij, twee gelijkvormige gezichten met een oerboom op de achtergrond. Ze deden me denken aan de toekomst – het moment waarop buitenaardse wezens bij ons een kijkje komend nemen – vandaar mijn bewerking.

Kom je ook een kijkje nemen op deze bijzondere internationale kunstmanifestatie in de SSP hal bij de DRU cultuurfabriek in Ulft?

Ik zie je dan graag in stand nr. 195. Meer dan 200 kunstenaars zijn allemaal in voor een gesprekje over, of naar aanleiding van, hun werk. Dus aandacht voor de de diverse kunstuitingen. Meer info op de site van HUNTENKUNST

een expositie van het Oostgelders Fotografen en Kunstenaars Collectief van 23 april 2025 – 26 juni 2025

Gebruikelijk wordt het FOTOkabinet in oerkroep SCHILLER gevuld met het werk van één deelnemer. Deze keer is er gekozen voor een groepsexpositie waarin de negen deelnemers 1 of 2 werken laten zien. Het thema van de tentoonstelling is Horizon.

FotoKabinet bij Oerkroeg Schiller, Prinsenstraat 4 7121 AG Aalten

Het café is geopend dinsdag en woensdag van 19.00-01.00 uur, donderdag van 16.00-01.00 uur, vrijdag en zaterdag van 14.00-02.00 uur en zondag van 14.00-01.00 uur.

Bovenstaande foto kwam in mijn mailbox op onze koningsdag (26 april 2025). De koning komt vandaag in Doetinchem, ongeveer 15 km van waar ik woon. Het zal zeker weer heel knus zijn met oudhollandse spelen, oerend harde motor geluiden van Bennie Jolink en ook Hiddink als meest bekende internationale Achterhoeker zal zijn bijdrage leveren. De voorbereidingen zijn nu op zijn hevigst, maar burgemeester Boumans vertelde vanochtend in het vroege journaal dat ze binnen de gemeente er al 280 dagen druk mee zijn. Al voor acht uur in de morgen stonden de eerste oranje-fans al langs de route. Alles is betrekkelijk, zo vlagt onze buurman, die gelijktijdig met de koning jarig is, pas morgen.

Maar terug naar de foto van de Britse fan van het koninklijk huis. Het is één van de geselecteerde foto’s die in mei in Londen te zien zijn. LensCulture organiseert een uitgebreide groepstentoonstelling tijdens Photo London in het Somerset House. Een groepsexpositie die heel divers de ‘nieuwe en hedendaagse fotografie’ in vele vormen belicht. Met 68 bekroonde fotografen uit 24 landen. Mocht je er toevallig zijn, de expo is open voor publiek van 15-18 mei 2025. En als je er niet bij bent, kun je de selectie hier zien.

De betekenis van een foto ?

In het meest recente PF (magazine voor Professionele Fotografie, ook heel geschikt is voor geïnteresseerde fotografen die er niet hun boterham mee hoeven te verdienen) wordt volop aandacht besteed aan STORYTELLING. Volgens hoofdredacteur Ton Hendriks is het narratief, het verhaal of de storytelling het belangrijkste als het gaat over de betekenis van foto’s. Zowel in de documentaire als in de autonome fotografie. Ik heb door deze bril naar de foto’s op de Lensculture-site gekeken. Benieuwd naar jouw verhalen?

Wellicht ben je dit logo nog niet eerder tegengekomen.

Het is het beeldmerk van FotoEventNijmegen. Een stichting die sinds 2024 de fotografie naar de stad brengt. Denk aan FotografenCafé’s, Live- interviews met fotografen en Fotoprojecten. Zij brengen boeiende programma’s, maken spontane ontmoetingen mogelijk en bouwen in samenwerking met velen aan een actief en bruisend fotografennetwerk.

Zo is er aansataande zondag 30 maart 2025 (14.30 – 16.00 uur) een interview waarin Robert Theunissen in gesprek gaat met Rob Hornstra over zijn fotoprojecten in Rusland en zijn lopend project ‘The Europeans’ (Aanmelden via de website).

Fotoclub Nijmegen, Fotobond Gelderland-zuid en Fotobolwerk uit Nijmegen zijn de initiatiefnemers van FotoEventNijmegen. Zij worden daarbij geholpen door een groeiend aantal fotografen uit de regio en subsidieverstrekkers.

Ambitie: ‘FotoEventNijmegen is er voor de vrijetijds- en professioneel fotograaf. Wat zij gemeen hebben is ambitie. Ambitie om zich te ontwikkelen en te groeien als fotograaf.’

Dit jaar is er een bijzonder project gestart: NIJMEGEN, MIJN STAD, MIJN THUIS. Vanaf februari hebben fotografen zich ingeschreven om dit project te gaan verbeelden. Een dertigtal fotografen is nu aan de slag en zij worden daarin gecoached door een aantal professionele professionele fotografen. Het wordt ongetwijfeld een succesvol project voor de deelnemende fotografen maar ook voor iedereen die de fotografie een warm hart toedraagt. Er kan dan ook door een breed publiek uitgekeken worden naar een fraai resultaat in een expositie. Een mooi podium om de band met Nijmegen aan anderen te laten zien. Voor meer informatie zie de website van FotoEventNijmegen.

Fotografe Marianne Assink maakt diverse bijzondere fotodocumentaires, waaronder de expositie: ‘De magie van de Kasbah’.

Ze maakte een fotoboek over de kasbah en vanaf 1 april tot 30 april is in de bibliotheek locatie Hengelo Stad (Overijssel) een grote expositie met haar werk te zien.

In het boek zijn foto’s van bewoners en interviews met hen gebundeld. Het boek is te bestellen via een mailtje aan Marianne: marianne.assink@gmail.com.

Kasbah, wooncomplex op palen
In deze expositie staat de Hengelose ‘Kasbah’ centraal, een opvallend wooncomplex van paalwoningen met 184 huurwoningen op betonnen kolommen gelegen in Groot Driene.

De Kasbah werd in 1973 ontworpen door de Amsterdamse architect Piet Blom, die later ook de bekende kubuswoningen in Rotterdam ontwierp. Bij het ontwerp is Piet Blom uitgegaan van zijn studie “Wonen als stedelijk dak” (1965), waarin hij zocht naar een ideale stedelijke woon- en werkomgeving waarin sociale contacten bevorderd werden. Het bijzondere complex in Groot Driene is destijds door gemeente Hengelo gesubsidieerd in het kader van experimentele woningbouw en staat op de gemeentelijke monumentenlijst.

Adres Beursstraat 34, Hengelo (Ov). Opneingstijden: ma t/m do 9.00 – 20.00, vr 9.00 – 18.00 en za 9.00 – 17.00 uur

In deze tijd van dreiging op nogal wat plaatsen en gebieden kan deze uitspraak al snel als misplaatst worden gezien. Toch, op de keper beschouwd is het uitsluitend het ‘gebod’ waarop een militair zijn gereedschap moet tonen. Vaak wordt daarom gevraagd door een hoger in rang geplaatste bij officiële en belangrijke of belangwekkende gebeurtenissen.

In de fotografie kun je je werk op heel veel verschillende manieren presenteren, van het kleine schoenendoosafdrukje tot aan de museumprint op dibond van meer dan een meter breed. In heel veel van je werk maak je je niet eens druk om de presentatievorm. Vaak dient het slechts één doel. Een herinnering voor jezelf, een studie die je nog verder uit wilt werken, probeersels waarvan de meeste in de prullenbak verdwijnen. Maar uiteindelijk wil je dat ene beeld of die serie aan een groter publiek tonen. Is het een toevallige passant die je website bezoekt of is het een gezelschap van fotovrienden die op een clubavond naar elkaars foto’s kijken of misschien is het wel die belangrijke uitnodiging dat je foto uitverkoren is om in een fotogalerie te tonen. Presentatievorm speelt dan wel degelijk een rol, nog sterker de vorm waarin je je werk presenteert versterkt (of verzwakt juist) de inhoud van je werk. Een mooi voorbeeld hiervan kwam ik per toeval tegen toen ik op zoek was naar het werk van Paul Bogaers (o.a. fotocombinaties). Al zoekende kwam ik op een video van kunstenaar Paul Bogaert terecht waarin hij zijn kunstwerken besprak. Kunstwerken die een ander mens tot prullaria zou betitelen of als dingen die je snel met de kliko het huis uit zou moeten doen. Niet Paul Bogaert, zijn stelling is dat voorwerpen een nieuwe – andere – betekenis kunnen krijgen door de manier waarop ze gepresenteerd worden. En volgens mij zijn er parallellen met foto’s te trekken. De foto in je plakboek 10×15 cm groot en diezelfde foto 40 x 60 in een mooie donker houten lijst in de galerie of dat beeld in het boek op perkamentachtig geschept papier. Kijk en luister even naar deze korte video.

Vandaag, maar ook al een paar dagen eerder waan ik me in hartje lente. Misschien voelt daarom de titel van de expositie van Bettina Hogeweg nog wat onwennig. Maar voor je het weet zitten we volgende week al weer dicht bij het vriespunt en is er echt nog sprake van nawinter.

te zien vanaf vrijdag 28 februari tot donderdag 24 april 2025 in het FOTOkabinet in oerkroeg Schiller

Bettina zegt: ” Nawinter is een deel van de winter, wanneer de koudste periode voorbij is en men weer uitkijkt naar het voorjaar. De meeste vrieskou is geweest en er begint weer hoop te gloren. Er verschijnen al vroege tekenen van het voorjaar en de dagen worden lichter. Toch zijn er nog steeds winterse dagen. Een periode van transitie. Als je van de winterse sfeer houdt kun je nog heel even dat warme gevoel vasthouden, maar er zijn ook al mooie dagen met een voorzichtig zonnetje, zodat de liefhebbers van het voorjaar een voorproefje krijgen.“

In deze serie heeft ze deze nawinter periode verbeeld. Het stemmige, soms donkere van de winter die zijn eigen schoonheid heeft. En de lichtpuntjes, de hoopvolle opmaat naar het voorjaar waarin de natuur weer ontwaakt. Twee seizoenen die je ook als metafoor voor het leven kunt beschouwen, menigeen kent wel donkere dagen waarop je verlangt naar de tijd dat het weer lichter zal worden.

FotoKabinet Oerkroeg Schiller, Prinsenstraat 4, 7121 AG Aalten

Openingstijden: di en wo 19:00 tot 01:00, do 16:00 tot 01:00, vrij-za-zo 14:00 tot 01:00