In een van mijn vorige blogs keek ik terug op een eerdere aflevering van de Roze Maandag van de TILBURGSE kermis. Dit jaar was ik er opnieuw.
Roze Maandag 2026: Zwart-wit in de kleurrijke kermismassa

De Tilburgse kermis blijft maar groeien. Het trekt de mensen bijna als vanzelf,ze komen letterlijk van alle kanten naar Tilburg. Het Vlaams en soms zelfs Duits was er te horen. De binnenstad lijkt gewoon te klein te worden voor dit spektakel.
Goed, dus opnieuw met de camera op stap. En met de vraag hoe wil ik er nu naar kijken.
Ik besloot om het dit jaar net even anders doen. Niet de focus op de extreme outfits van Roze Maandag en geen jacht op de luidste uitschieters. Wel de camera gericht op de emotie en de mens. Zonder de afleiding van felle regenboogkleuren en glitter zie je puur de expressie, de stralende glimlachen en de verbondenheid op de gezichten van de bezoekers.
Anders kijken, anders vangen. Met andere ogen …
Ik wilde de kermis zien als een plek waar mensen samenkomen. Gewoon voor de sfeer, de gezelligheid en die enge attracties waar ik zelf liever uit de buurt blijf. De kermis op alsof het gewoon een straat is waar mensen bij elkaar komen.
Het roze filter eraf
Met de camera losjes in de hand keek ik onder andere meer naar de tijdloosheid van samenzijn, naar het contrast waardoor de intensiteit van de ontmoeting meer nadruk krijgt en naar de essentie van het feest. Dit LBHTQ+ evenement is veel meer dan een verkleedpartij. Door de kleur te filteren wordt er een diepere laag van menselijkheid en verbondenheid blootgelegd. Soms ernstig maar ook wel met enige humor. De hectiek van de moderne roze-maandag-feestkermis wordt wat weggehaald en geeft de foto’s een documentaire, enigszins rauwe esthetiek.
Zonder dat specifieke Roze-Maandag-stempel verandert het beeld naar mijn idee. De sfeer wordt losser, de zomerse ontmoeting komen daardoor meer centraal te staan en de momenten tussen en met mensen nadrukkelijker belicht. Het referentiekader verschuift. Je let ineens veel meer op kleine details: een blik van verstandhouding of de rust midden in de drukte.
Daarom, deze serie van 2026 volledig in zwart-wit.
Is ook ‘fraai’ maar toch heel anders … soms is minder kleur of geen kleur ook wel lekker om je verhaal te vertellen. Maar goed dat weet jij ook wel! Dank voor je reactie.
Mooie serie Peter, zou ook wel toch nieuwsgierig zijn naar de kleur, haha.