ARTpil

Een iewat vreemde naam. Is het een kunstpil. Je zou er elke dag iets van kunnen nemen, maar ook een enkele keer in de week één pil.

Zo zie ik hun website. Als ik eens wat extra inspiratie wil opdoen of een schurende confrontatie wil, aan het denken gezet of gewoon wil genieten van mooie dingen en goede verhalen, dan kijk ik een kwartiertje (of langer) op ARTpil. Misschien is ARTPIL ook iets voor jou. Voor zover ik het gebruik en heb kunnen zien is het gratis.

Zelf schrijven ze ‘Met een focus op moderne en hedendaagse kunst biedt Artpil verhalen, nieuws over evenementen en interviews met profielen van kunstenaars uit alle disciplines, musea en galerieën, bureaus en organisaties, zowel gecureerd als uit het publieke domein.’ Artpil is opgericht in 2017.

Zo lees ik vandag ‘Want To See A Lighthouse‘ over het hoogtepunt van dertig jaar fotografische obsessie van Gary Briechle. De werkwijze van Gary Briechle is gedisciplineerd, bijna ascetisch. Elke dag zwerft hij rond in Rockland, Maine, in een SUV volgeladen met chemicaliën, kijkend naar dezelfde alledaagse scènes en onderwerpen, maar met de verwachting van andere resultaten. Het collodiumproces zelf is een ritueel: collodium, zilvernitraat, licht en wachten. Altijd wachten. Hij maakt telkens één glasplaat. Daarna keert hij terug naar huis om van elke plaat een enkele zilvergelatineafdruk te maken, waarna hij de plaat opbergt op zolder, onder een bed of in een kast. Hij heeft geen behoefte om te exposeren of te verkopen, alleen om te creëren. [bron Artpil | © ARTpil]

Ik zag daar ook prachtig fotowerk van fotograaf Kristina Syrchikova…

Haar werk richt zich voornamelijk op sociale en mensenrechtenkwesties in de post-Sovjetruimte. Kristina studeerde eerst informatietechnologie, voordat ze zich toelegde op hedendaagse fo©tografie. Haar werk is prachtig als het gaat om de balans in licht-donker van haar beeldtaal en ernstig als het gaat om de voorstelling en inhou!. Enfin je moet zelf maar eens rondneuzen op de website van ARTpil