Bedburg-Hau is een gemeente in het noordwesten van de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen en behoort tot de Kreis Kleef. De gemeente telt ongeveer 13.000 inwoners. Voor mij heeft Bedburg-Hau betkenis vanwege het Artoll Labor en museum Slot Moyland. Ik en er een regelmatige bezoeker.
Artoll Labor, een locatie voor experimentele hedendaagse kunst, met name beeldende kunst, is gevestigd in Haus 6 op het terrein van de Rheinische Kliniken. In een van de jugendstilgebouwen, vrijgekomen na decentralisatie van de opvang van mensen met psychische stoornissen, is tegenwoordig een kunstenaarsinitiatief gevestigd met de naam Artoll Labor. Hier kunnen kunstenaars zich een tijdlang ongestoord op hun werk concentreren en hun werkperiode afsluiten met een korte tentoonstelling.
Foto’s die ik in de afgelopen jaren heb gemaakt in het ARTOLL LABOR en de omgeving – de Rheinische Kliniken – heb ik in een boek [HAUS ZES kunst en omgeving] samengebracht en is digitaal in te zien.
De psychiatrische inrichting Rheinische Kliniken Bedburg-Hau werd in 1912 geopend en is nu bekend als de LVR-Klinik Bedburg-Hau. Het is gevestigd op een parkachtig terrein en er zijn ongeveer 100 gebouwen.
Oorspronkelijk werden er 36 ziekenhuisgebouwen gebouwd met een capaciteit van 2200 bedden. Het doel was om een deel van de chronisch geestelijk zieke patiënten uit de bestaande klinieken uit de regio over te nemen.
De kliniek is nu een van de grootste instellingen voor de behandeling van psychisch en geestelijk zieke patiënten in Noordrijn-Westfalen. Het gehele complex van gebouwen en wegen staat onder monumentenzorg.
Nieuwe inzichten betreffende decentralisatie van opvang van patiënten maakte dat in de jaren tachtig vele huizen leeg kwamen te staan.
Nieuwe bestemmingen werden gevonden onder meer als behuizing voor het kunstenaarsinitiatief, Artoll Labor, de theatergroep ‘mini-art’ voor jeugdtheater, en opvanghuizen voor asielzoekers.
Sommige huizen werden de afgelopen jaren versterkt omheind ten behoeve van inrichting van speciale strafgevangenissen, bijvoorbeeld een vrouwengevangenis. Aansluitend op het oorspronkelijke terrein heeft in de jaren 2000 nieuwbouw plaatsgevonden voor een gesloten inrichting voor Forensische Psychiatrie.
Beste Arno en Jan
Het boek is helaas niet te downloaden, maar blijft toegankelijk via de blog en binnenkort ook via mijn website (onder boeken).
Verder dank voor jullie reactie. Je kunt een fotograaf -dus ook mij- niet blijer maken als je schrijft dat de sfeer van een serie of boek er een is die de moeite van het bekijken waard is.
Hartelijke groet en Arno ik ben benieuwd naar jullie nieuwe project. Bewaar plezierige herinneringen aan jullie eerdere ge(s)laagde projecten.
Peter
Hi Peter,
Wat een prachtig boek is Huis Zes geworden. Ik word er jaloers van. Is het boek digitaal te downloaden? We gaan zeker een bezoek aan Bedburg-Hau plannen.
met vriendelijke groet.
Prachtig, Peter, Huis zes.
Ik ben er vaker geweest, de laatste jaren niet meer helaas.
Toen ik aan Casper ter Heerdt ooit vroeg wie er toch achter die hoge hekken woonden antwoordde hij: ‘daar zitten mensen die bijvoorbeeld hun eigen moeder hebben opgegeten.’ Beklemmende sfeer toen en die spreekt nog steeds uit je zeldzaam mooie beelden.
Dankjewel.