Ik fietste door het dorpje Egchel in de gemeente Peel en Maas en per toeval kwam ik langs dit kerkhofje. Niet heel klein, maar zeker ook niet groot. Opvallend al die zelfde grafzerken. Eenvoudige witte kruizen met de letters JSH, waarschijnlijk als afkorting van “Jesus Hominum Salvator”, wat “Jezus, Redder der mensen” betekent. Behalve de namen, geboorte- en overlijdensdatum en soms een foto alles hetzelfde. Ik had het -uitgezonderd de oorlogskerkhoven- nog niet eerder gezien. Honderden kruizen in het gelid. Mijn google acties naar andere begraafplaatsen met allemaal dezelfde grafzerken in Nederland -met uitzondering van oorlogskerkhoven of gedenkplaatsen- leverde geen enkele hit op. De mevrouw die naast het kerkhof woont sprak ik en vroeg haar ernaar. Ze wist me te vertellen dat het vroeger in Limburg wel vaker voorkwam dat bij het ‘stichten’ van een begraafplaats de afspraak was dat er allemaal de zelfde grafzerken moesten komen. Daar werd in de loop van de jaren van afgeweken, de mensen wilden toch iets anders en de meeste pastores en kerkbesturen zwichtten voor het goede geld … Dat het hier in Egchel wel nog steeds is, verklaarde ze door de geringe omvang van de gemeenschap en het grote aantal vrijwilligers dat per se waarde aan de eenvormigheid hechten.
De eenvoud van het leven in dit kleine dorp op de grens van de Peel en de Maas wordt wellicht gesymboliseerd door deze begraafplaats. Eenvoud, rust en harmonie zijn waarden waarmee de mens verder komt.
Schrikbarend anders is dat op veel andere plekken in de wereld. Zojuist las ik het verhaal in de Volkskrant met als titel ‘wat de wonden vertellen’ over Gaza. Verhalen van artsen die daar werken, soms maar enkele weken, dan teruggaan om zich te kunnen herpakken en dan opnieuw gaan. Helpen onder omstandigheden die onmenselijk zijn. Al lezend wordt mijn hoofd gevuld met afschuw. Naar de foto’s die door de artsen zelf gemaakt zijn, kun je niet kijken zonder een opkomend gevoel van misselijkheid. Een arts zegt … ‘dit is de absolute hel’. Woorden schieten tekort…
Wat een beeldschoon begraafplaatsje daar in Eghel en een mooie gedachte erachter. Ik ben zelf erg onder de indruk van de Duitse oorlogsbegraafplaats in IJsselstein Limburg, waar 31.585 duitse soldaten begraven zijn. Ook zij werden geofferd in de oorlog. Over ordenig gesproken! Als er een chaotische plek is om “onze Heer” te herdenken is dat De Kryžių Kalnas, de Heuvel der Kruizen buiten Siauliau in Litouwen.
Wat een beeldschoon begraafplaatsje daar in Eghel en een mooie gedachte erachter. Ik ben zelf erg onder de indruk van de Duitse oorlogsbegraafplaats in IJsselstein Limburg, waar 31.585 duitse soldaten begraven zijn. Ook zij werden geofferd in de oorlog. Over ordenig gesproken! Als er een chaotische plek is om “onze Heer” te herdenken is dat De Kryžių Kalnas, de Heuvel der Kruizen buiten Siauliau in Litouwen.