Living , 2022.
De titel van een exposite die veel te veer is om te bezoeken of het moet zijn dat je toevallig op zakenreis of op vakantie in LA. Waar ik door getroffen werd is het prachtige lijf in de foto. De grijzende haren, de rimpels op rug en ellebogen, zo naturel allemaal. Mijn nieuwsgierigheid naar de fotograaf was gewekt, Gail Rebhan. Ik kende haar niet, maar ze is niet de minste. Tijd, ten goede of ten kwade, niets blijft stilstaan.
Op haar website lees ik in haar CV ‘Gail Rebhan is een fotograaf uit Washington D.C. en emeritus hoogleraar fotografie aan het Northern Virginia Community College. Ze behaalde een masterdiploma fotografie aan het California Institute of the Arts en een bachelordiploma aan Antioch College. Een integraal onderdeel van haar diverse oeuvre is haar interesse in tijd en verandering. Haar werken, die vaak foto’s en tekst in series samenstellen, onderzoeken gender, veroudering, ras, etniciteit en de gebouwde omgeving.’
Kijk wat ze doet met tekst en beeld, grasduin een beetje door haar werk en waag je ook aan haar sequentiële aanpak. Veel meer klassiek ingestelde fotografen vinden het mogelijk niet, maar ik vind het verrassend! Een beeld hoeft niet mooi te zijn om goed gevonden te kunnen worden.